Eerwaarde priesters, dames en heren,

In het evangelie heeft Christus zichzelf vergeleken met een steen. Een steen die twee muren met elkaar verbindt. Christus als enige heeft de hemel en de aarde aan elkaar verbonden. Hij heeft God met de mens verbonden en de geest met het lichaam.

Christus is gekomen om vrede te stichten en om van alle mensen een geheel te maken, zoals hij en zijn vader een zijn. Deze eenheid krijgt haar gestalte alleen in liefde. Liefde aan God en liefde aan je naaste. Beide testamenten zijn aan elkaar gebonden door middel van de liefde. Christus is God en God is Liefde, zoals apostel Paulus zegt.

Wij Christenen zijn, nadat wij gedoopt zijn, voor Christus broeders geworden. Door deze verbondenheid zijn wij waardig dat wij kinderen van de hemelse God genoemd worden. Daarom zeggen wij , als wij gaan bidden: "Onze vader", hetgeen betekent dat wij broeders van elkaar zijn en dat wij een vader hebben.

Hoewel wij tot verschillende gemeenschappen behoren, zijn wij voor Christus een. Zonder ons gemeenschappelijk geloof zouden wij geen christenen genoemd worden. Ik vergelijk deze verschillende gemeenschappen met de Joden op het moment dat zij verdeeld waren in 12 stammen. Nadat de Joden uit Egypte vertrokken waren en in Sinai arriveerden , hadden zij dorst en vroegen allen Mozes om hen water te geven. Nadat Mozes tot God gebeden had zei God tegen hem: "Gooi je staf tegen de rots." Vervolgens zijn 12 bronnen water uit deze rots ontstaan voor de 12 stammen. Door de gebeden van Mozes als priester is de barmhartigheid over de mensen neergedaald . De staf van Mozes staat symbool voor het kruis, waarmee wij de overwinning hebben behaald. De staf van Mozes is tevens het symbool voor het priesterdom. Daarom heeft Christus tegen zijn leerlingen gezegd dat zij een staf mee moesten nemen.

De rots waaruit de 12 bronnen zijn ontstaan is bet symbool voor Christus waaruit de 12 apostelen zijn voortgekomen . Degene die uit deze bronnen drinkt, zal nooit dorst hebben. Deze kerk vergelijk ik met de rots van Mozes. Uit deze kerk drinken vele volkeren de levende wateren. Al deze volkeren geloven in Christus, die voor ons gestorven is en ons de overwinning heeft gegeven. Zoals de engelen blij waren met zijn opstanding , zo zijn wij vandaag blij dat wij in de liefde van Christus bijeen zijn . En om in onze gebeden, ons tot God te richten in de Nederlandse en in de heilige Syrische taal, de taal die onze here Jezus Christus, zijn moeder en de apostelen hebben gesproken. Wij zijn bijeengekomen om bet derde gouden jubileum van onze kerk te vieren. Onze kerk is nu 150 jaar oud. Het jubeljaar staat geschreven in Leviticus 25. Met de bazuinen werd geroepen dat dit jaar bij God een heilig jaar is. Eenmaal in de vijftig jaar. In dit jubeljaar werden de slaven vrijgelaten en de schulden kwijtgescholden. De overeenkomst tussen God en mens werd hernieuwd Daarom beloven wij als priesters, aan God en aan u, om u ten dienste te zullen zijn zoals bij een vaderlijke en geestelijke dienst bet geval hoort te zijn. Hierdoor zult u tot het einde in blijdschap blijven. Tevens vragen wij God u kracht te geven, zodat u altijd aanwezig kunt zijn bij de dienst. Ook al ziet de kerk er mooi versierd uit, gevuld met gelovigen dan zal zij er nog mooier uitzien.

Moge God u zegenen. Dank u wel.

Priester Samuel Abdullah van de Syrisch-Orthodoxe Kerk van Antiochië